چدن داکتیل برای ساخت شیرآلات ایده‌آل است، زیرا مزایای زیادی دارد. چدن داکتیل به عنوان جایگزینی برای فولاد، در سال ۱۹۴۹ توسعه یافت. میزان کربن فولاد ریخته‌گری کمتر از ۰.۳٪ است، در حالی که میزان کربن چدن و ​​چدن داکتیل حداقل ۳٪ است. میزان کربن کم فولاد ریخته‌گری باعث می‌شود کربن موجود به صورت گرافیت آزاد به صورت پولک نباشد. شکل طبیعی کربن در چدن، پولک‌های گرافیت آزاد است. در چدن داکتیل، گرافیت به شکل گره است نه پولک مانند چدن. در مقایسه با چدن و ​​فولاد ریخته‌گری، چدن داکتیل خواص فیزیکی بهتری دارد. این گره‌های گرد هستند که مانع از ایجاد ترک می‌شوند و در نتیجه، شکل‌پذیری افزایش‌یافته‌ای را فراهم می‌کنند که نام آلیاژ را به آن می‌دهد. با این حال، پولک در چدن منجر به عدم شکل‌پذیری چدن می‌شود. بهترین شکل‌پذیری را می‌توان با ماتریس فریت به دست آورد.

در مقایسه با چدن، چدن داکتیل از نظر استحکام برتری مطلق دارد. استحکام کششی چدن داکتیل 60k است، در حالی که چدن تنها 31k است. استحکام تسلیم چدن داکتیل 40k است، اما چدن استحکام تسلیم را نشان نمی‌دهد و در نهایت ترک می‌خورد.

استحکام چدن داکتیل با فولاد ریخته‌گری قابل مقایسه است. چدن داکتیل استحکام تسلیم بالاتری دارد. کمترین استحکام تسلیم چدن داکتیل ۴۰ کیلوژول است، در حالی که استحکام تسلیم فولاد ریخته‌گری تنها ۳۶ کیلوژول است. در اکثر کاربردهای شهری، مانند آب، آب نمک، بخار، مقاومت در برابر خوردگی و اکسیداسیون چدن داکتیل نسبت به فولاد ریخته‌گری برتر است. چدن داکتیل همچنین به عنوان چدن گرافیت کروی شناخته می‌شود. به دلیل ریزساختار گرافیت کروی، چدن داکتیل در کاهش ارتعاش نسبت به فولاد ریخته‌گری برتر است، بنابراین برای کاهش تنش مفیدتر است. دلیل مهم انتخاب چدن داکتیل به عنوان ماده شیر این است که هزینه کمتری نسبت به فولاد ریخته‌گری دارد. هزینه پایین چدن داکتیل باعث محبوبیت بیشتر این ماده می‌شود. علاوه بر این، انتخاب چدن داکتیل می‌تواند هزینه ماشینکاری را کاهش دهد.